وبلاگ حقوقی محمد حسنی
گردآوری مقالات و مطالب حقوقی

hassani.org
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
- ۱۳۸۸/۱٠/٢٠

 

                                         حقوق مالکیت معنوی فراتر از مرزها

مرجع رسیدگی شعبه سوم دادگاه عمومی (حقوقی) تهران
خواهان: آقایان ... و ... به وکالت از پروکتراندگمبل کمپانی تهران ...
خواننده: 1- آقای ... و آقای ... و خانم ... به وکالت از شرکت مروارید پنبه‌ریز تهران ... 2- اداره مالکیت صنعتی، تهران ...
خواسته: ابطال علامت تجارتی خوانده اول و ثبت اظهارنامه خواهان و جمع‌آوری کالاهای منقوش به علامت Pamberes و منع استفاده خوانده از آن
گردشکار – خواهان دادخواستی به خواسته فوق به طرفیت خوانده بالا تقدیم داشته که پس از ارجاع به این شعبه به کلاسه فوق [ثبت] و جری تشریفات قانونی [شده است] در وقت فوق‌العاده دادگاه به تصدی امضاءکننده زیر تشکیل است و با توجه به محتویات پرونده ختم ر سیدگی را اعلام و به شرح زیر مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای دادگاه
خواسته خواهان با وکالت آقایان ... و ... به شرح دادخواست و لایحه تقدیمی مثبوت به شماره 4641 – 25/10/1385 و جلسه اول دادرسی به طرفیت 1- شرکت مروارید پنبه‌ریز با وکالت آقای ... و خانم ... 2- اداره مالکیت صنعتی حذف و ابطال لامت تجارتی Pamberes از علائم تجارتی خوانده اول به شماره‌های 96120 و 125016 و 114983 و 114984 و 1129918 و 101127 و الزام خوانده دوم به ثبت ابطال و نیز ثبت اظهارنامه خواهان به شماره 84051695 و جمع‌آوری کالاهای منقوش به علامت Pamberes و منع خوانده از استفاده از آن و علامت مشابه می‌باشد با این توضیح که وکلای خواهان مدعی شدند موکل، مالک علامت تجارتی Pampers بوده و آن را در سال 1345 طی شماره 28151 در ایران و شماره 2153065 به تاریخ مارس 1998 در آمریکا به ثبت رسانیده است و نسبت به این علامت حق استفاده مقدم و مستمر دارد و اخیرا طی اظهارنامه 84051695 تقاضای ثبت علامت اشاره شده را نموده اما اداره مالکیت صنعتی به واسطه شباهت آن با علامت موضوع تصدیق ثبتی 96120 متعلق به خوانده اول از پذیرش درخواست خودداری کرده است مع هذا چون علامت خواهان قبل از ثبت علائم خوانده به ثبت رسیده که متضمن تقدم ثبت و استفاده مستمر از آن است و خوانده با سوءنیت و در جهت رقابت نامشروع مشابه علامت مشهور موکل را ثبت کرده و باعث تضییع حقوق موکل گردیده مستندا به مواد 9 و 16 و 20 از قانون ثبت علائم و اختراعات و ماده 6 مکرر کنوانسیون پاریس تقاضای صدور رای به شرح خواسته را نموده‌اند وکلای خوانده اول طی لوایح تقدیمی مضبوط در پرونده و جلسات دادرسی ضمن درخواست صدور قرار تامین اتباع بیگانه موضوع ماده 144 و تامین موضوع ماده 109 و ایراد مرور زمان طرح دعوی نسبت به دو فقره گواهی ثبت متعلق به موکل در ماهیت اجمالا موضوع تقلید و مشابهت علامت موکل با علامت خواهان را منتفی و تقاضای رد دعوی را نمودند از سوی اداره مالکیت صنعتی هم گزارش ثبتی واصل شد. دادگاه در خصوص درخواست تامین اتباع بیگانه به شرح صورتجلسه اول دادرسی و استدلال به عمل آمده درخواست را مردود اعلام نمود اما نسبت به ایراد مرور زمان نظر به اینکه دو فقره گواهی‌های ثبت خوانده به شماره‌های 96120 و 101127 به ترتیب در تاریخ‌های 7/8/1380 و 26/3/1381 ثبت شده و حسب تصریح صدر ماده 22 قانون ثبت علائم و اختراعات کسی که نسبت به ثبت‌های راجع به علامتی از تاریخ ثبت تا سه سال اعتراض نکرده باشد دیگر نمی‌تواند نسبت به ثبت آن اعتراض نماید و در مانحن فیه خواهان در تاریخ 12/6/1385 مبادرت به تقدیم دادخواست نموده لذا ایراد به عمل آمده از سوی وکلای خوانده وارد تشخیص و مستندا به ماده مزبور و بند 11 ماده 84 و 89 از قانون ثبت علائم و اختراعات به لحاظ شمول مرور زمان قرار رد دعوی نسبت به دو علامت اخیرالذکر صادر و اعلام می‌گردد اما در رابطه با خواسته دیگر خواهان اولا چون وکلای خواهان به شرح لایحه مثبوت به شماره 4641 – 25/10/1385 علاوه بر گواهی ثبتی 96120 مقید در دادخواست به تصدیق‌های ثبتی دیگر خوانده اول که فوقا بیان گردید اشاره و کپی مصدق آنها را پیوست نموده‌اند و درجلسه اول رسیدگی هم به آن تاکید و مراتب افزایش خواسته در همان جلسه به وکلای خوانده ابلاغ حضوری شد ضمن رد ایراد وکلای خوانده در این قسمت نظر به اینکه حسب مستندات تقدیمی خواهان علامت Pampers در طبقه 3 جهت پوشاک تمیزکننده آغشته به لوسیون در کشور آمریکا در سال 1998 به شماره 2153065 و قبل از آن در تاریخ 4/2/1345 در طبقات 16 و 24 و 25 به شماره 28151 در ایران که در مواعد قانونی تجدید شده به نام خواهان ثبت گردیده و مطابق ماده 2 قانون ثبت علائم و اختراعات واجد حق استفاده انحصاری از علامت مزبور است و نظر به اینکه مقررات مواد 2 و 6 خامس و 10 مکرر کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و تجارتی و کشاورزی که دولت ایران هم به موجب قانون اجازه الحاق دولت ایران به اتحادیه عمومی بین‌المللی معروف به پاریس مصوب اسفندماه 1337 به آن ملحق گردیده و در خصوص مورد حاکم و لازم‌الاجرا می‌باشد علامت تجارتی را به منظور جلوگیری از رقابت نامشروع به طور عام مورد حمایت قرار داده و هر عملی را که ایجاد اشتباه به نحوی از انحاء با موسسه یا محصولات یا فعالیت صنعتی یا تجارتی رقیب نماید مخصوصا ممنوع کرده است و با عنایت به اینکه علامت‌های موخرالثبت خوانده تحت شماره‌های مذکور از حیث نوشتار و تلفظ (کلمه لاتین) شباهت نزدیکی با علامت خواهان دارد که این عمل خوانده (ثبت علامت Pamberes) و استفاده از آن نوعی رقابت تجاری نامشروع و خلاف تعهدات و مقررات کنوانسیون پاریس که فوقا بیان شده بود، مضافا باعث اشتباه و گمراهی مصرف‌کنندگان نسبت به منشاء کالای تولیدی و علاوه تضییع حقوق مکتسبه خواهان خواهد شد و از طرفی مواد 2 و 9 و 16 قانون ثبت علائم و اختراعات به ممنوعیت استعمال و ثبت عین و یا مشابه علائم سابق‌الثبت توسط اشخاص دیگر به منظور جلوگیری از ایجاد اشتباه مصرف‌کننده و حق مراجعه و درخواست ابطال علامت موخرالثبت از سوی مالک علامت، تصریح نموده بنابراین ضمن رد مدافعات وکلای خوانده دعوی خواهان را ثابت تشخیص و مستندا به مواد مارالذکر حکم به حذف و ابطال کلمه Panberes از تصدیق‌های ثبت علامت خوانده به شماره‌های 125016 – 27/6/1384 و 114983 – 11/7/1383 و 114984 – 11/7/1383 و 129918 – 3/12/1384 در طبقات 3 و 16 و 24 و 25 و منع وی از استفاده از علامت مزبور جهت کالاهای تحت پوشش طبقات 3 و 16 و 24 و 25 و نیز الزام خوانده دوم به ثبت اظهارنامه خواهان به شماره 84051695 در طبقه 3 صادر و اعلام می‌گردد خواسته دیگر خواهان مبنی بر جمع‌آوری کالاهای منقوش به علامت Pamberes با توجه به اینکه خوانده دارای گواهی ثبت و مجاز به استفاده از علامت جهت تولید کالا بوده غیر وارد و مردود اعلام می‌گردد رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر تهران است./ز
رئیس شعبه سوم دادگاه عمومی (حقوقی) تهران احمدی


به تاریخ: 20/7/1387
شماره دادنامه: 964 و 963
کلاسه پرونده: 87/12/397 و 398
مرجع رسیدگی شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان
تجدیدنظرخواهان و تجدیدنظر خواندگان
1- شرکت مروارید پنبه‌ریز با وکالت ... و ... به آدرس: ...
2- شرکت پراکتر اندگامبل (Procter and Gambel) با وکالت آقایان ... و ... به آدرس: ...
تجدیدنظرخوانده: اداره مالکیت صنعتی: تهران تقاطع مدرس و میرداماد
تجدیدنظرخواسته: دادنامه شماره 857 مورخ 30/8/1386 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران
گردشکار – دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده ختم دادرسی را اعلام و به شرح زیر مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای دادگاه
شرکت مروارید پنبه‌ریز (از این پس شرکت پنبه‌ریز) با وکالت بعدی آقایان ... و ... نسبت به دادنامه شماره 857 مورخ 30/8/1386 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران و با طرفیت شرکت پراکتر اندگامبل Procter and Gambel (از این پس شرکت پراکتر) دارای تابعیت آمریکایی با وکالت آقایان ... و ... و همچنین اداره مالکیت صنعتی تهران تجدیدنظرخواهی کرده است. به موجب دادنامه موصوف، دعوی شرکت پراکتر (خواهان بدوی) اولا به خواسته حذف و ابطال کلمه Panberes از مجموعه علائم تجارتی ترکیبی شرکت پنبه‌ریز (خوانده بدوی) که در بدو دادرسی در تصدیق‌نامه‌های ثبتی شماره 96120، 101127، 114984، 125016، 129918 متعین گردیده و سپس الزام اداره مالکیت صنعتی تهران به ثبت اظهارنامه ثبت علامت شماره 8405169 مورخ 22/5/84 موضوع علامت تجارتی PAMPERS در طبقه سوم از طبقه‌بندی علائم تجاری و ثانیا – منع خوانده بدوی از استفاده از علامت Panberes برای کالاهای مشابه و مضافا جمع‌آوری کالاهای منقوش به علامت اخیر به ادعای مشابهت گمراه‌کننده آن با علامت PAMPERS که طی شماره 28151 مورخ 4/2/1345 در ایران در طبقات 16، 24 و 25 و در آمریکا طی شماره 2153965 مورخ مارس 1998 در طبقه 3 تقدم ثبت و سابقه استعمال مستمر دارد با این استدلال که چون مستندات تقدیمی از سوی خواهان مشعر بر ثبت علامت وی در طبقات اعلامی در ایران و آمریکابه تاریخ مقدم می‌باشد و مطابق ماده 2 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1310 (از این پس قانون) واجد حق استفاده انحصاری از علامت خود می‌باشد و از سوی دیگر مقررات کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، تجارتی و کشاورزی که ایران نیز عضو آن می‌باشد علامت تجارتی را به منظور جلوگیری از رقابت نامشروع به طور عام مورد حمایت قرار داده و هر عملی را که موجب اشتباه به هر نحوی از انحاء با موسسه یا محصولات یا فعالیت صنعتی و تجارتی رقیب نماید، ممنوع کرده است و علائم ثبت شده به نام خوانده از حیث نوشتار و تلفظ لاتین آن شباهت نزدیکی با علامت خواهان دارد و در نتیجه گمراهی مصرف‌کنندگان را نسبت به منشاء کالای تولیدی و نیز تضییع حقوق مکتسبه خواهان را به دنبال دارد، دعوی در رابطه با قسمت اول خواسته ثابت تشخیص داده شده و حکم به حذف و ابطال کلمه (علامت) Panberes از تصدیق‌نامه‌های ثبتی ردیف سوم الی ششم صرفا از کالاهای موضوع طبقات 3، 16، 24 و 25 و نیز الزام اداره مالکیت صنعتی به ثبت اظهارنامه خواهان در طبقه 3 صادر گردیده ولی در خصوص تصدیق‌نامه‌های ردیف اول و دوم با پذیرش مدافعات خوانده مبنی بر اینکه تصدیق‌های یاد شده به دلیل طرح دعوی و اعتراض خارج از موعد سه ساله مقید در ماده 22 قانون مارالذکر مشمول مرور زمان گردیده‌اند، حکم به رد دعوی صادر شده است. در رابطه با خواسته دیگر مبنی بر جمع‌آوری کالاهای منقوش به کلمه Panberes نیز با این استدلال که چون استفاده از علامت مزبور بر روی کالاها توسط خوانده بنا به مجوز و گواهی ثبتی صادره از سوی مراجع صلاحیت‌دار بوده، دعوی در این قسمت نیز مردود اعلام شده است. متقابلا شرکت پراکتر با پذیرش رای در کلیت آن صرفا به آن قسمت از دادنامه که متضمن صدور قرار رد دعوی در رابطه با تصدیق‌های ردیف اول و دوم به دلیل مرور زمان دعوی است بنا به استدلال‌های مقید در لایحه تجدیدنظرخواهی، اعتراض کرده است. اینک با ملاحظه مجموع اوراق و محتویات و مستندات پرونده و همچنین مطالعه لوایح ابرازی از سوی طرفین در این مرحله از دادرسی، خصوصا لایحه تجدیدنظرخواهی وکلای شرکت پنبه‌ریز که به نحو مبسوط به احصاء و بیان ایرادات عدیده شکلی و ماهوی دادنامه معترض‌عنه پرداخته و در این راستا حتی تا آنجا پیش رفته‌اند که نظام قضائی ایران را به دلیل فقدان محاکم تخصصی دارای ایرادات و مشکلات جدی در احقاق حقوق مردم به خصوص در دعاوی دانسته‌اند که خواهان آنها اشخاص حقیقی و حقوقی خارجی می‌باشند، تذکر موارد زیر را که مضافا مبنای تصمیم این دادگاه به شرح آتی است ضروری می‌داند:
1- از مسلمات است که معاهدات یا کنوانسیون‌های چندجانبه بین‌المللی منجمله کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، تجارتی و کشاورزی که وسیله‌ای برای اتحاد قوانین (شکلی یا ماهوی) کشورهای عضو می‌باشد پس از تصویب و الحاق به طرقی که در قوانین داخلی آنها مقرر گردیده مراجع قضائی و اداری کشورهای عضو را مکلف می‌نمایند مفاد آن را در روابط حقوقی اتباع دولت‌های عضو بدون هرگونه تبعیض و یا ملاحظات غیرحقوقی اجرا و اعمال نمایند حتی کنوانسیون موصوف پا را فراتر گذاشته و به شرح ماده 3 و با حصول شرایطی اعمال آن را در رابطه با اتباع کشورهای غیرعضو اتحادیه تجویز و تکلیف کرده است. در نتیجه، چون هر دو کشور ایران و آمریکا عضو کنوانسیون مورد بحث در هر دو اصلاحیه به عمل آمده در آن در لندن (1934) و استکهلم (1967 و 1979) می‌باشند اصل اولی التزام محاکم ایران به مفاد آن می‌باشد بدین معنی که برخلاف آنچه در لایحه تجدیدنظرخواهی شرکت پنبه‌ریز آمده است جهت اعمال مقررات کنوانسیون پاریس نیازی به اثبات معامله متقابله مراجع قضائی و اداری آمریکا از سوی تجدیدنظرخوانده نیست چرا که نفس الحاق به آن ایجاد التزام می‌نماید. بلی، چنانچه کشوری به هر دلیل از اجرای مقررات آن در رابطه با اتباع یکی از کشورهای عضو استنکاف ورزد توسل به قاعده مجری در حقوق بین‌الملل ناظر بر عمل متقابل یا Reciprocity (به مفهوم عدم التزام در قبال اتباع آن کشور) علیرغم ترتیبات حل اختلاف بین اعضا به شرح ماده 28 کنوانسیون، قابل دفاع به نظر می‌رسد و چون دلیل موجه و متقن که حاکی از عدم التزام مراجع قضائی و اداری آمریکا به مفاد کنوانسیون در روابط حقوق خصوصی اتباع ایران با اتباع آمریکایی و غیرآمریکایی در موضوع مالکیت‌های صنعتی و تجارتی ارائه نگردیده است. بنابراین، این دادگاه خود را موظف به اجرای مقررات آن می‌داند مگر اینکه جزئا بین مقررات کنوانسیون و سایر مقررات داخلی تعارض موجب نسخ وجود داشته باشد که در این صورت صرفا همان قسمت نادیده گرفته خواهد شد.
2- به اعتقاد این دادگاه آنچه به عنوان منبع قانونی جهت پذیرش یا رد دعوی شرکت پراکتر باید مدنظر قرار گیرد نه ماده 2 (بند 2) کنوانسیون آن‌طور که به همراه مقررات دیگر مورد استناد دادگاه محترم بدوی قرار گرفته و به همین دلیل با توجه به رزرو دولت ایران بر این مقرره و عدم پذیرش آن، به عنوان یکی از مبانی نقض رای مورد اعتراض تجدیدنظرخواه (شرکت پنبه‌ریز) قرار گرفته بلکه در واقع ماده 4 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1310 می‌باشد که اولا ثبت قانونی علائم شرکت‌ها و موسسات خارجی فاقد اقامتگاه در ایران مانند شرکت پراکتر در ایران (بند 1) و ثانیا معامله متقابله ناشی از عهدنامه یا قانون داخلی کشور متبوع آنها (بند 2) را جهت بهره‌مندی از حمایت و مزایای قانون 1310 کافی دانسته است و چون هر دو شرط یعنی ثبت علامت PAMPERS در ایران و نیز حمایت از علائم تجارتی اتباع ایران ناشی از الحاق دولت آمریکا به معاهده پاریس به شرحی که در شماره 1 بیان گردید در قضیه حاضر حاصل است بنابراین تردیدی در پذیرش دعوی و حمایت از علامت موصوف در حدود مقررات وجود ندارد. نتیجه آنکه استناد دادگاه بدوی به ماده 2 کنوانسیون با وجود حکومت ماده 4 قانون مرقوم صرفا امری زاید بوده و تاثیری در ماهیت قضیه ندارد.
3- در وضعیت فعلی حقوق موضوعه ایران توجها به رای شماره 453 مورخ 26/11/82 هیات عمومی دیوان عدالت اداری ناظر بر ابطال ماده 13 آیین‌نامه اصلاحی اجرای قانون ثبت علائم و اختراعات که مقرر می‌داشت «در صورتی که علامت ثبت شده برای محصولات مقرر در ماده یک قانون... ظرف مدت 3 سال از تاریخ ثبت آن ... بدون عذر موجه مورد استفاده تجارتی در ایران یا در خارجه قرار نگیرد هر ذی‌نفعی می‌تواند ابطال آن [علامت] را از دادگاه... تقاضا نماید»، آنچه ملاک برای حمایت از علائم تجارتی می‌باشد صرفا ثبت آن است و عدم استفاده از علامت خواه به دلیل عدم ارائه محصول موضوع آن به بازار و خواه به هر دلیل دیگر حق انحصاری دارنده علامت یا قائم‌مقام وی را در حدود مقررات قانونی از بین نمی‌برد ضمن آنکه ادعای عدم استعمال علامت PAMPERS در ایران به اثبات نرسیده و به فرض صحت آن،‌قطعا در خارج از ایران مورد استفاده و استعمال بوده است.
4- دادگاه بر این امر توجه دارد که آنچه در تصمیم خود به شرح آتی در احراز تشابه یا عدم تشابه دو علامت موضوع پرونده باید مدنظر و توجه قرار دهد در واقع مقایسه بین علامت Panberes و PAMPERS می‌باشد و نه علائم و کلماتی که وکلای خواهان بدوی به دفعات در لوایح خود (احتمالا به قصد نمایاندن هرچه بیشتر شباهت ادعایی) علامت خود را به شکل Pampers و یا pampers (تماما با حروف کوچک) نمایش داده‌اند کما اینکه در نمونه جلد و لفاف پیوست پرونده مربوط به پوشک بچه نیز علامت مزبور برخلاف ثبت اولیه آن در سال 1345 به شکل Pamperes قید گردیده و با همین هیات روانه بازار مصرف ایران گردیده است.
5- برخلاف استدلال وکلای خوانده بدوی، خواسته خواهان به شرح دادخواست تقدیمی از همان بدو امر ناظر بر حذف کلمه (علامت) Panberes از ترکیب علائم خوانده و در طبقات 3، 16، 24 و 25 بوده که در جلسه اول دادرسی در 6 فقره تصدیق ثبتی مورد اشاره متعین گردیده و هرگز صرف بطلان علامت شماره 96120 مورخ 7/8/80 مورد درخواست نبوده و این امر به روشنی از دادخواست مرحله بدوی قابل استفاده و استنباط است.
6- ایراد شرکت پنبه‌ریز مبنی بر اینکه شرکت پراکتر بدون انجام تشریفات مقرر در ماده 7 قانون مرقوم و خارج از مهلت ده روز مقید در آن (یعنی قریب 6 ماه پس از اخطار اداری) مبادرت به طرح دعوی نموده، وارد نمی‌باشد. چه آنچه موضوع اعتراض ماده 7 می‌باشد در واقع تصمیم متخذه مبنی بر رد درخواست ثبت علامت به علت احراز تشابه با یک علامت سابق‌الثبت می‌باشد و بر مبنای ماده 7 متقاضی ثبت مکلف شده است در صورت تمایل ظرف ده روز پس از ابلاغ (واقعی)، به تصمیم یاد شده و مبانی آن در دادگاه عمومی تهران اعتراض نموده و الزام اداره موصوف را به ثبت علامت خود در طبقه مورد نظر درخواست نماید. این در حالی است که اساسا آنچه موضوع درخواست خواهان بدوی به شرح دادخواست تقدیمی را تشکیل می‌دهد نه اعتراض صرف موضوع ماده 7 بلکه اعتراض موضوع ماده 18 همان قانون می‌باشد که مقرر می‌دارد «اعتراض راجع به علامت [ثبت شده]... باید مستقیما در محکمه ابتدایی تهران» به عمل آید که به قرینه مقید در ماده 22 همان قانون، موعد و مهلت اعتراض موضوع این ماده سه سال می‌باشد. به عبارت دیگر، با توجه به مسبوق به سابقه بودن علامت وی در اداره مالکیت صنعتی تهران، امکان استفاده و بهره‌مندی از مزایای هر دو مقرره 7 و 18 را قانونا دارا بوده است که البته مقرره اخیر مهلت بسیار وسیع‌تری نسبت به ماده 7 دارد. نفی چنین اختیاری برای شرکت پراکتر با حکم قانون‌گذار مبنی بر اجازه اعتراض به ثبت‌های راجع به علامت ثبت شده تا سه سال از تاریخ ثبت، معارضه و منافات خواهد داشت. بدین ترتیب، اعتراض و ایراد دیگر شرکت پنبه‌ریز مبنی بر غیرقابل پذیرش بودن دعوی به دلیل نقض مقررات ماده 16 توسط شرکت پراکتر یعنی عدم تسلیم اظهارنامه حین‌الاعتراض و پرداخت حق‌الثبت و مخارج مربوط به آن، توجها به ذیل بند 2 ماده 16 قانون وارد نیست. چه، بنا به مقرره مزبور، تکلیف مورد ادعا بر کسی (معترض) بار می‌شود که علامت معترض‌عنه (بنا به هر یک از دو وجه بند 1 و 2 ماده 16) قبلا به نام وی به ثبت نرسیده باشد این در حالی است که شبیه علامت مورد اعتراض یعنی PAMPERS پیشتر در طبقات 16، 24 و 25 به نام شرکت مزبور (خواهان بدوی) به ثبت رسیده بوده است.
7- مطابق تبصره 2 ماده 5 آیین‌نامه اصلاحی اجرای قانون ثبت علائم تجارتی مصوب 1337 ملاک شباهت موضوع ماده 9 قانون «شکل ظاهر یا تلفظ یا کتابت» علامت تجارتی و یا «به هر کیفیت دیگری» است که «مصرف‌کنندگان عادی را به اشتباه اندازد». بر این مبنا، بدیهی و مسلم است که کلمه Panberes به عنوان جزء علامت شرکت پنبه‌ریز، خواه به لحاظ شکل ظاهر و خواه خصوصا تلفظ آن با علامت PAMPERS متعلق به شرکت پراکتر که در رابطه با نوع خاصی از محصولات به ویژه پوشک کامل بچه (موضوع طبقه 24) در بازار مصرف ایران و احتمالا در برخی کشورهای عضو اتحادیه پاریس از شهرت بالایی برخوردار است، شباهت داشته و موجب گمراهی مصرف‌کنندگان عادی نسبت به منشا کالای تولیدی می‌شود. شهرت مزبور به حدی است که در السنه توده مردم به هر نوع پوشک بچه صرف‌نظر از مارک تجاری آن پمپرز اطلاق می‌شود. بدین ترتیب، ظن قوی وجود دارد که اتخاذ کلمه Panberes و ثبت آن به عنوان جزء علامت توسط شرکت پنبه‌ریز نوعی سوءاستفاده از شهرت علامت تجارتی غیر و در واقع از مصادیق تجارت مکارانه و غیرمشروع می‌باشد، هرچند شرکت موصوف کلمه مزبور را معادل انگلیسی کلمه پنبه‌ریز می‌داند. با وجود این، هرگونه استنتاج در خصوص شباهت دو علامت باید با در نظر گرفتن موارد زیر صورت پذیرد: اولا، آنچه موضوع علامت شرکت پنبه‌ریز به شرح گواهی‌های ثبت متعدد پیوست پرونده می‌باشد صرف کلمه (علامت) Panberes نیست بلکه همان‌طور که مذکور افتاد کلمه مزبور جزئی از علامت مرکب وی متشکل از نوشته (فارسی و لاتین) و نیز تصاویر متعدد از قبیل تصویر صدف، مروارید با رنگ‌های متنوع، تصویر رنگی یک کودک و غیره می‌باشد و پرواضح است که ملاک‌های مربوط به شباهت اعلامی به شرح تبصره 2 ماده 5 مرقوم باید با در نظر گرفتن علامت موصوف در کلیت آن مورد ارزیابی و سنجش قرار گیرد. نتیجه آنکه، قدر متیقن در قطع به حصول اشتباه مورد نظر قانون‌گذار، کلیه طبقات محصولات نبوده و صرفا در خصوص محصولاتی متصور است که یا علامت پمپرز در زمینه مربوط به آن محصول شهرت دارد و یا در رابطه با طبقات محصولاتی که علامت موصوف در آن طبقات پیشتر به ثبت رسیده است. در واقع به همین دلیل است که خواهان بدوی در دادخواست تقدیمی و نیز در جلسات دادرسی حذف و ابطال کلمه Panberes را صرفا از گواهی‌های ثبت مربوط به محصولات تحت پوشش طبق 3، 16، 24 و 25 درخواست نموده است. ثانیا، علیرغم استفاده شرکت پنبه‌ریز از کلمه Panberes به عنوان جزئی از علامت ترکیبی خود و قطع نظر از اشتباهی که از این رهگذر در بدو تولید محصولات این شرکت برای مصرف‌کنندگان عادی ایجاد می‌شده است، واقعیت این است که امروزه، با فرض پذیرش بقای اشتباه در سه یا چهار طبقه مورد اشاره، علامت پنبه‌ریز اعم از آنکه به تنهایی استعمال شود و یا با معادل ادعایی لاتین آن و نیز با سایر تصاویر فانتزی یا بدون آنها، با توجه به شهرتی که در بازار مصرف ایران پیدا کرده است مورد شناسایی مصرف‌کنندگان می‌باشد. به عبارت دیگر، مصرف‌کنندگان عادی به منشاء ایرانی بودن محصولات آن آگاهی و وقوف دارند. نتیجه آنکه، به اعتقاد این دادگاه، دو علامت موضوع پرونده به استثنای محصولات تحت پوشش طبقات متعلق به شرکت پراکتر لزوما در سایر طبقات با یکدیگر تداخل و هم‌پوشانی ندارند.
8- اگرچه ثبت یک علامت تجارتی در کشور مبدا یا سایر کشورهای عضو اتحادیه پاریس مطابق مقررات کنوانسیون (ماده 4 الف) به صاحب علامت یا قائم‌مقام او به طور عام، حق تقدم ثبت و استفاده از آن در سایر کشورهای عضو را اعطا می‌نماید مع‌الوصف، حق موصوف مطلق نبوده و مقید به زمان و مهلت محدودی است. مطابق بند 1 قسمت ج ماده 4 کنوانسیون پاریس، حق تقدم موضوع این ماده در رابطه با علائم تجارتی و تولید 6 ماه است یعنی حق مزبور زمانی قابل اعتنا و اعمال است که از تاریخ تقدیم آخرین اظهارنامه تقدیمی در کشورهای عضو و یا در کشور مبداء بیش از 6 ماه نگذشته باشد این در حالی است که اولا از تاریخ ثبت علامت PAMPERS در کشور آمریکا در طبقه سوم شامل انواع لوسیون کودک، تنظیف یک بار آغشته به لوسیون‌های پاک‌کننده شخصی و آرایشی و انواع صابون و شامپو و غیره بیش از 7 سال با توجه به تاریخ درخواست ثبت آن در ایران در همان طبقه (اظهارنامه شماره 8405169 مورخ 22/5/84) گذشته است و ثانیا علی فرض اینکه مدارک پیوست دادخواست بدوی مربوط به ثبت علامت پمپرز در سایر کشورهای عضو، به عنوان مثال در کشور مصر و کانادا به عنوان جدیدترین کشورها تقدیم گردیده، به نسبت تاریخ اظهارنامه تقدیمی در ایران بیش از 6 ماه گذشته است. نتیجه آنکه، شرکت پراکتر بنا به دلایل معروضه نمی‌تواند از حق تقدم مورد بحث جهت ثبت انحصاری علامت خود در طبقه 3 از طریق ابطال علامت شرکت پنبه‌ریز منتفع شود.
9- اگرچه مطابق ذیل ماده 22 قانون، چنانچه معترض (شرکت پراکتر) ثابت نماید معترض علیه (شرکت پنبه‌ریز) در حین ثبت علامت خود، به استعمال مستمر همان علامت یا مشابه آن توسط معترض یا قائم‌مقام وی عالم بوده و یا اینکه برعکس، معترض علیه ثابت نماید معترض قبل از مرور زمان سه ساله موضوع ماده 22 مرقوم از ثبت علامت مورد اعتراض (Panberes) اطلاع داشته است به ترتیب موجب قطع مرور زمان اعتراض نسبت به علامت یا علامت‌های ثبت شده در محدوده مواد 16 و 18 قانون یاد شده و یا رد اعتراض معترض را حتی در فرض طرح آن در فرجه سه ساله به همراه خواهد داشت مع‌الوصف به اعتقاد این دادگاه از یک سو استثنائات یاد شده با توجه به شباهت هر دو علامت پنبه‌ریز و پمپرز به شرح مقید در شماره 7 و اینکه هر دو حق موضوع استثنائات مزبور در عرض یکدیگر قرار دارند، در اینجا قابل استناد و اعمال نیست چرا که شرکت پراکتر با توجه به شهرت علامت خود مستغنی از اثبات علم شرکت پنبه‌ریز به استعمال مستمر علامت پمپرز به لاتین توسط صاحب آن بوده و متقابلا معترض‌علیه (شرکت پنبه‌ریز) نیز با توجه به شهرت علامت ترکیبی خود حداقل در بازار مصرف ایران، مستغنی از اثبات آگاهی معترض (شرکت پراکتر) از ثبت علامت Panberes قبل از انقضای مهلت سه سال مربوط به مرور زمان اعتراض بوده است. در نتیجه، با اسقاط این دو حق متناقض و متعارض، آنچه در بادی امر برای این دادگاه همانند دادگاه محترم بدوی ملاک ارزیابی پذیرش را رد اعتراض معترض می‌باشد لزوما صدر ماده 22 قانون، مبنی بر لزوم رعایت سه سال جهت امکان طرح دعوی اعتراض در خصوص دو فقره گواهی ثبت علامت ردیف اول و دوم به شماره‌های 96120 و 101127 می‌باشد که از سوی دیگر به کرات در لوایح وکلای شرکت پراکتر به ویژه در لایحه تجدیدنظرخواهی با استناد به بند 3 ماده 6 مکرر کنوانسیون پاریس قابلیت اعمال آن مورد انکار و تردید جدی قرار گرفته است. به موجب این مقرره، تعیین مهلت و مرور زمان جهت درخواست‌های مربوط به ابطال علامت‌هایی که با سوءنیت و کپی‌برداری از علائم غیر به ثبت رسیده، نفی گردیده و به معترض حق داده شده است در هر زمان ابطال چنین علائمی را از مراجع قضائی ملی درخواست نماید. با توجه به پذیرش کلی کپی‌برداری خوانده بدوی از علامت خواهان و مالا اشتباه مصرف‌کنندگان در کالاهای موضوع بعضی از طبقات و نه در تمامی آنها به شرح مقید در شماره 7، به نظر این دادگاه حکومت مقرره مورد استناد شرکت پراکتر بر صدر ماده 22 و نتیجتا پذیرش اعتراض در هر زمان ولو خارج از فرجه سه ساله مورد بحث صرفا زمانی ممکن است که صدر ماده 22 قانون از نظر قانون‌گذار ایران یک مقرره ماهوی و مربوط به حقوق طرفین دعوی و در یک کلام دائر مدار اراده آنان باشد. چه، مطابق ماده 3 کنوانسیون پاریس که در واقع تاکیدی بر قاعده حل تعارض صلاحیت پذیرفته شده در حقوق بین‌المللی خصوصی مبنی بر تبعیت مباحث مربوط به صلاحیت و آیین دادرسی از قانون مقرر دادگاه می‌باشد «مقررات قانونی هر یک از ممالک عضو اتحادیه نظر بر اصول محاکمات قضائی و اداری و صلاحیت و همچنین انتخاب اقامتگاه یا تعیین نماینده که در قوانین مالکیت صنعتی آنان [کشورهای عضو] پیش‌بینی گردیده، اکیدا محفوظ خواهد بود.» و پرواضح است که مرور زمان دعاوی و مقوله اعتراض به شرح صدر ماده 22 مرقوم در حقوق ایران و حتی اکثر کشورها یک مسئله مربوط به دادرسی (اصول محاکمات قضائی) و شکل دعوا است و نه یک مقوله ماهوی و از این جهت به تجویز ماده 3 کنوانسیون پاریس غیرقابل نسخ بوده و بر بند 3 ماده 6 مکرر قطعا حاکم است. بدین ترتیب، عدم پذیرش دعوای خواهان بدوی و اجازه بقای علامت Panberes در دو فقره تصدیق ثبتی ردیف اول و دوم به شرح دادنامه معترض عنه و متقابلا حکم مبنی بر حذف آن درچهار فقره تصدیق ثبتی دیگر به دلیل طرح دعوی در موعد قانونی، که در لایحه تجدیدنظرخواهی وکلای شرکت پنبه‌ریز به عنوان تناقض و ایراد رای صادره مورد انتقاد واقع شده است توجها به استدلال‌های پیش‌گفته منطقی بوده و قانونا قابل توجیه و پذیرش است. بنا به جهات مشروحه فوق مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی اولا، با توجه به استدلال‌های مقید در شماره 7، تجدیدنظرخواهی شرکت مروارید پنبه‌ریز (سهامی عام) را صرفا در رابطه با آن قسمت از دادنامه معترض عنه که متضمن حکم بر حذف کلمه (علامت) Panberes از کالاهای موضوع طبقه 3 از طبقه‌بندی علائم تجارتی است مورد پذیرش قرار داده و ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه در این قسمت، به تجویز ماده 2 قانون ثبت علائم و اختراعات و همچنین ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بطلان دعوی نخستین در این قسمت صادر می‌گردد. بدیهی است با توجه به تحلیلی که از مفهوم اشتباه به شرح بند 7 به عمل آمد چون علائم طرفین در خصوص محصولات تحت پوشش طبقه 3، لزوما با یکدیگر تشابه و هم‌خوانی[ای] که موجب گمراهی مصرف‌کنندگان باشد ندارند بنابراین به لحاظ قانونی منعی در ثبت اظهارنامه شرکت پراکتر در همان طبقه وجود نداشته و رای بدوی مبنی بر الزام اداره مالکیت صنعتی تهران به ثبت درخواست وارده به شماره 84051695 مورخ 22/5/84 کماکان به قوت خود باقی است. ثانیا، با رد تجدیدنظرخواهی شرکت پنبه‌ریز، آن قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته متضمن حکم بر حذف و ابطال کلمه Panberes از چهار فقره گواهی ثبت علامت شماره 114983 مورخ 11/7/83، 114984 مورخ 11/7/83، 125016 مورخ 27/6/84 و 129918 مورخ 3/12/84 فقط جهت کالاهای موضوعات طبقات 16، 24، 25 و منع شرکت مزبور از استفاده از علامت (کلمه) Panberes در طبقات سه‌گانه یاد شده عینا تایید و استقرار می‌گردد. ثالثا، بنا به استدلال‌های مقید در شماره 9، ضمن رد تجدیدنظرخواهی شرکت پراکتر اند گامبل، دادنامه معترض‌عنه را در آن قسمت که متضمن حکم به رد دعوی حذف و ابطال علامت پنبه‌ریز به لاتین از ترکیب علائم شرکت پنبه‌ریز موضوع تصدیق‌نامه‌های ثبت علامت شماره 96120 مورخ 7/8/80 و شماره 101127 مورخ 1/8/81 می‌باشد، نتیجتا تایید و استوار می‌نماید. این رای قطعی است./ف
رئیس شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، رسول دوبحری
مستشار دادگاه، محمدتقی عابدیhttp://www.ghazavat.com/53/yekray.htm

محمدحسنی
وبلاگ حقوقی محمدحسنی درصورتی که نیاز به وکیل دارید می توانید به موسسه حقوقی عدل فردوسی مراجعه نمایید- آدرس : تهران ، خیابان انقلاب اسلامی ، بین میدان فردوسی و لاله زار ، پلاک 630 ، واحد 9 --تلفن تماس تهران: 66342315____ 66342303
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :